bir gun farkettim ki uykudaymisim oyle bir uykuya dalmisimki 25 yil boyunca surmus bu lanet olasi uyku,,
insanlar kendinden baska hickimseyi ama hickimseyi sevmez, onemsemez umursamazmis,,
korkagin tekiymisim ne cesurluk varmis ne baska birsey hersey havam civammis,,
para sizlerin herseyiyse hepinizin Allah’ı olduysa bundan sonra benimde herseyim ulan,,
hayatta en onemli sey insanlarin cikarlariymis, herkes kendi cikarlari ve hayati icin savasir, sevisir, serefsizlesirmis, bundan sonra nasil cikarlasilir, savasilir, sevisilir gostericem (sevisme fasli gizli kalsin , halka acik olmasi sakincali olabilir) cumle aleme herseyi zaman birakiyorum o aliyimizin ustesinden gelir nasilsa.

hayatimda ne bir dostum ne bir arkadasim ne de tanidigim var, hickimseyi zerre kadar umursuyor onemsiyorsam adam degilim sinirle ya da ofkeyle soylenmis zerre cumle kullanmiyorum artik hayat felsefem bu,, beni bu hale sizler getirdiniz ulan
bundan sonra sadece çevremdeki insanları kendi çıkarlarım dogrultusunda kullanip isim bittiginde bir kenara atip yoluma devam edicem

alayiniza kapak olsun

ylmz gerçekten benim için iyi bir yoldaş olmuştu. Sıkıntılı olduğumda sıkıntımı gidermek için canla başla çırpınıyor, neşeli olduğumda neşeme ortak oluyordu ama bir tek borçlara ortak olmuyordu ****. Evde bütün gün suyu, elektriği kullanıyor, hatta ara sıra eşe dosta, nasıl olsa bedava diye telefon açıyor, yok arkadaştayım, sorun olmaz .. diyor şehirler arası bile konuşuyor, ama bir faturaya ortak olmuyordu.

Bu gibi sebepler beni ylmz�la bu konuları oturup insan gibi konuşmaya, eğer insanlıktan anlamıyorsa dövmeye sevketti. Aldım bir gün ylmz�ı karşıma ve başladım konuşmaya.

�Bak Ylmzcığım.� dedim. Bakmadı.

�Ylmz kardeşim bakar mısın?� dedim. Yine bakmadı.

�Arkadaşım bakar mısın bir saniye?� dedim. Yine bakmadı.

�Belanı ******* Ylmz , adam gibi bir şey anlatıyoruz, baksana lan.� dedim. Baktı. İnsan gibi hitaplara alışamamış basit bir toplum bireyi olarak Ylmz da ******* bir şeyler duyunca tepki veriyordu. Baştan bunu aklıma getirseydim üç cümle kurmak için uğraşmayacak, daha az enerji harcayacak, yemekten tasarruf edecektim. İşte evde dura dura böyle küçük hesapların adamı olmuştum. Gözümden bir damla yaş aktı, niye böyle oldum yaşlarıydı bunlar,Ylmz bir şey oldu sandı hemen sarıldı bana. Bir de öptü �geçti abi geçti sakin ol, tamam ben yanındayım� dedi. Öyle bir baktım ki, kıçının üstüne oturdu hemen.

�ylmzcığım. Bu evde kalıyorsun. Etinden sütünden yararlanıyorsun. Elektrik kullanıyorsun, telefonun **** koyuyorsun. Sıçtığın boku temizlemek için de üç kez sifonu çekmek gerekiyor, velhasıl-ı kelam ylmzcığım ev ekonomimin içine sıçtın, ben ikinci öğretimde ev ekonomisi okurken senin bu yaptığın açıkçası adilik. Sen de ortak olacaksın masraflara.� dedim. �I-ıh� dedi.

�Nasıl ı-ıh lan, nasıl ı-ıh.�

�Olmaz abi, ben misafirim.�

Hemen ikinci şıkka başvurmalıydım. Ben ayakta olduğum için Ylmz�ın kafasına bir tekme attım, tam kulağına geldi. Ama benim de dengem kayboldu ve yere düştüm.Ylmz kafama yumruk atmaya başladı, vurdukça açılıyordu *****.

benimde dayak yedikçe zihnim açılmaya başlamıştı.işte o anda aklıma çok güzel bir fikir geldi…………….

devamı çok yakında….

1.bölüm şöyle

hipotez: en azından birlikte yasadıklarınızın hatırına her zaman özel bir yeri olması gerekir.
bulgu: ayrılık sonrası yaptıklarıyla midenizi bulandırması cok olasıdır. (kompleksli bunyelerde alerjik reaksiyonlara, hatta hakaret etmeye kadar varabilen komplikasyonlar görülmektedir.)
sonuç: romantizm ve ego bir arada ancak narsistlik durumunda mumkun olabilir.
çıkarılacak ders: mumkun oldugu kadar uzak durulmalı, arkadas olmaya calışılmamalıdır.
unutmayın; gosterilen her zerre iyi niyet size kıc kalkması olarak geri dönecektir!

sevdiğim oldu,,ama hiç eski sevgilim olmadı,,,bu yazılanlar sadece insanlar için geçerli diyorlar.

ikinci bölümde hala seven eski sevgili incelenebilir. bunları da ikiye ayırmak gerekirse “bokunu çıkaran hala seven eski sevgili” ve “tadında bırakan hala seven eski sevgili” tarzı bir ayrıma gidilebilir. bokunu çıkaran cinsten olanı ruh hastası olduğu anlaşılan eski sevgili ve eski sevgilinin bela olması gibi başlıklar altında incelenmiştir, burdan da anlaşılabileceği üzere olayı obsesyon boyutuna taşır, türlü türlü sapıklık yapar, taciz eder, ayrılığı kabullenemez. tadında bırakan cinsi ise ara sıra arar, iyi olup olmadığınızı merak eder, yüzünüzü gülümsetir, içten bir “canım” dedirtir. sevilir, sayılır.

bu kurallarda insan olanlar için geçerli kategorisine koyabiriz herkes üstüne almasın : )

Türk olmak, Osmanlı’nın borcunu ödemektir. Hovarda babanın borçla yaşayan evladı gibi. Kosova’da ve Bosna’da, Batı Trakya’da ve Makedonya’da bilmem kaç asır geçmişte kalan meselelerin hesabını vermektir.

Türk olmak Kıbrıs’ta, Hocalı’da, Anadolu’da ve Balkanlar’da soykırıma uğrayıp, yapmadığın soykırımla suçlanmaktır. Türk olmak faşist olmaktır, vatanına, yurduna, tarihine sahip çıktığınca. Türk olmak demokrat ve çağdaş olmaktır, vatanına, yurduna, tarihine sahip çıkmadığınca.

Türk olmak lisanının Avrupa’da yasaklanmasıdır ve yine Türk olmak kendini anlatamamaktır.

Avrupa’da hor görülmek Türk olmaktır, ataların bir sürü asır önce Viyana’yı kuşattığı için ve hoş görülmemektir, sadece kuşatıp; Napolyon gibi bütün Viyana’yı yakmadığın için.

Türk olmak Selanik’te Pontus Anıtı’nın, Viyana’da çiğnenen yeniçeri minberinin ve Malta’da papazın üzerine bastığı Türk bayrağı heykelinin önünden geçmektir.

Türk olmak zordur, çetindir ve eziyetlidir. Üç kıtadan dönüp, bir küçük yarımadada misafir muamelesi görmektir. Sayısız imparatorluk kurmak Türk olmaktır, aynı zamanda sayısız imparatorluk yıkmak da Türk olmaktır.

Arabaya koşulan ilk atın vatanında, ilk yazılı antlaşmanın imzalandığı yurtta, yazının bulunduğu, paranın icad edildiği her metrekaresinden bereket fışkıran bu yurtta, kalkınmak için yabancı sermaye beklemektir.

Türk olmak; Troya’dan bu yana, Sümer’den bu yana serpilerek gelse de, tarihten eski bu topraklarda, bütün zamandan damıtılarak gelen yüksek değerlerine rağmen, bir haftalık hafıza ile yaşamaktır.

Doğu Roma’yı da Batı Roma’yı da yıkıp, yeni Roma olan AB’ye girmeye çalışmaktır Türk olmak. Türk olmak, Mostar’da köprüdür, Kerkük’te kaledir, İstanbul’da Kızkulesi’dir, Anadolu’da buğdaydır, Çukurova’da pamuktur, Ege’de tütün, Karadeniz’de fındık, Trakya’da ayçiçeğidir.

Türk olmak Çanakkale’de ölmektir. Çanakkale’de ölmeden önce düşmana su vermektir, onun yaralısını sırtında kendi hastanene taşımaktır.

Düşmanın ardından rahmet okumak, kanlından helallik almaktır. Sabahları odana rahmet dolsun diye, camı açmaktır. Kar yağdığında kayak yapmayı değil, evsizleri düşünmektir. Balkon köşesine kuşlar için, kışın ekmek kırıntısı, yazın su koymaktır. Yağmura rahmet, kara bereket diye bakmaktır.

Türk olmak, harap bir ülkede, zengin ülkelerin müstemlekesini reddedip, tahtadan kılıç ve ipten üzengi ile, paylaşacak ve sahiplenecek tek varlığı fakirlik olmasına rağmen, yedi düvele meydan okumaktır.

Türk olmak askere davul-zurna ile uğurlanmaktır, belki de dönmeyeceğini bilerek. Türk olmak, annenin ardından “bir oğlum daha olsun, onu da göndereceğim” demesidir. Babanın gözyaşlarını tutarak, tabutuna son kez dokunurken “vatan sağ olsun” demesidir.

Türk olmak “Türk çayında radyasyon olmaz” yalanları ile, “gusül abdesti alana aids bulaşmaz” dolanları ile yaşamaktır. Her hükümetin enkaz devraldığı, ama asla ardında enkaz bırakmadığı ülkede olmaktır.

Türk olmak, ecdadın yaşadığı kıtlıktan dolayı, çayın yanında gelen şekerden fazla olanı garsona geri vermektir. Aynı nedenle Türk olmak, yemeği ziyan etmekten korkmaktır. Göz hakkına, diş kirasına saygıdır Türk olmak. Evindeki bir kap aşın yarısını tanrı misafirine vermektir. Kendi yerde, misafiri döşekte yatırmaktır Türk olmak.

Türk olmak, milli maçta ağlamaktır. Ayhan Işık’a, Belgin Doruk’a aşık olmaktır. Türk olmak, aşkını ölesiye sevmektir. Aşkı için ölmektir, öldürmektir. Sevdiceğinin elini bir tez tutamadan, toprağa girmektir.

En güzel aşk şiirlerini yüreğinde hissetmektir. Eşkıyaya türkü yakmaktır, Türk olmak. Milletine sövmektir, ama başkasına sövdürmemektir, Türk olmak. Türk olmak Yunus’u bilmektir, Aşık Veysel’i sevmektir. Mevlana’yı, Hacı Bektaş-ı Veli’yi ve Hoca Yesevî –tek bir satırını okumasa da- yüreğinde taşımaktır.

Türk olmak, saz çaldığında, ney üflendiğinde, kös dövüldüğünde ve kaval çaldığında, yüreğinin derinlerinde bir sızı sezmektir, bir de Yemen Türküsü’nde…

Hayatın sana verdiklerine “nasip”, vermediklerine “kısmet” demektir. Her işin “hayırlısına” inanmaktır ve “feleğe” küfretmektir ve ağlamamak için çok gülmekten çekinmektir.

Türk olmak, Asya’da batılı, Avrupa’da doğulu diye tepki görmektir. Irk sözünü bilmeden yaşamak, yaradılanı Yaradandan ötürü sevmektir.

Magazin programları ile dizilerin arasına sıkışsa da, silkinip üzerindeki ölü toprağını atabilmektir. Türk olmak, mahalle maçı için aynı saatte, on kişi buluşamazken, milyon kişinin bir araya gelmesidir. Tavla oynarken bile kavga ederken, milyon kişinin kavga etmeden gösteri yapabilmesidir.

Türk olmak, buhran zamanında Arjantin’de de mağazalar yağmalanırken, daha ağır buhranda sorumlusuna en ağır cezayı tek bir cam kırmadan sandıkta kesmektir.

Türk olmak en zayıf gününde bile dünyaya meydan okumak, en dertli gününde bile her ufunetin bir şafakta biteceğini bilerek tevekkül göstermektir.

Zor iştir Türk olmak. Türk olmak Anadolu’da her düşen yağmur damlasına hamdetmek, her çıkan başak için şükretmektir. Türk olmak, medeniyetler mezarlığı Anadolu’da dik durabilmektir.

kaynak : Anonim